We moesten 12 uur lang in de bus zitten, "proberen" te slapen.
Want meneer Akkerman en nog een jongen die we nie kende zorgden ervoor dat we niet konden slapen.. Rond 8 uur waren we in Oostenrijk en waren we misselijk door al die rare bochten in de besneeuwde bergen.
We mochten in de kelder omkleden, jongens en meisjes apart.
Eerst de jongens dan de meisjes wat eigenlijk andersom hoort.
Toen gingen we in skikleren ontbijten en lunchpakketjes klaarmaken, daarna gingen we met z'n alle naar de skischool, we moesten toen heel lang lopen in onze dikke skikleren, en het was ook nog zo warm. Door het lopen waren we eigenlijk al moe, laat staan het skiƫn. Toen moesten we helemaal terug lopen, we moesten onze skimaterialen halen. De skischoenen zaten vreselijk en onze voeten zaten vast geklept in de skischoenen. Dat dus heel irritant is als je een lange teennagel hebt uhu. Toen begonnen de ski lessen, het was vermoeiend, alle kinderen zaten te zeuren. Na de skilessen mochten we eindelijk onze skischoenen uitdoen en waren onze voeten bevrijd. Wauw. Daarna moesten alle vermoeide kinderen helemaal teruglopen naar onze soort hotel. Toen mochten we eindelijk onze kamer zien en controleren en de bagages moesten naar onze slaapkamers. De jongens hadden de 3e verdieping, de meisjes kregen de 4e verdieping. De meisjes hadden natuurlijk grote koffers mee en omdat er geen lift was of iemand zo aardig was om te helpen moesten de meisjes met hun kracht de bagages de trap op naar de 4e verdieping. Toen gingen we weer eten. Na het eten mochten we doen wat we wilden tot 10uur 's avonds. Ik ben dus met Brecht naar beneden gegaan naar de eetkamer waar de leraren zaten te kletsen. En toen vroeg meneer van de Gruiter of we iets wilde vertellen over onze eerste dag. En hier zit ik dan, op een stoel met een ipad op tafel in de Jugedgastenhause.
Xoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxo Zhouli & Brecht :
)).
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderen